Kama Dil Balığı

Giriş ve Biyocoğrafik Dağılım

Dicologlossa cuneata (Kama dil balığı), Doğu Atlantik Okyanusu kıyılarından (Biscay Körfezi'nden başlayarak güneyde Ümit Burnu'na kadar) ve Akdeniz'in batı ile güney kıyılarından Ege Denizi'ne kadar uzanan geniş bir coğrafyada dağılım gösteren, ekonomik değeri yüksek bir yassı balık türüdür. Tamamen denizel bir yaşam süren bu bentik (dip) balığı, deniz tabanındaki yumuşak kumlu veya kumlu-çamurlu zeminleri mutlak yaşam alanı olarak tercih eder. Genellikle on beş ile kırk metre arasındaki sığ kıyı sularında yoğunlaşsalar da, kıta sahanlığının yapısına bağlı olarak Moritanya açıklarında dört yüz metreyi aşan derinliklerde bile hayatta kalabilen oldukça yüksek bir dikey dağılım esnekliğine sahiptirler. Akdeniz havzasında, özellikle İspanya'nın güney kıyılarında ve Guadalquivir Nehri'nin denize döküldüğü bölgelerde popülasyon yoğunluğu maksimum seviyelere ulaşır.

Morfolojik ve Anatomik Özellikler

Sağ gözlü yassı balıklar familyasına mensup olan bu tür, adını da aldığı olağanüstü ince, uzun ve geriye doğru daralan mızrak/kama şeklinde bir vücut morfolojisine sahiptir. En fazla otuz santimetre uzunluğa ulaşabilen bu küçük balığın arazideki en temel anatomik teşhis anahtarı, diğer yaygın dil balığı (Solea solea) türlerine kıyasla çok daha orantısız şekilde uzamış olan bu silüetidir. Yukarıya bakan (gözlü) tarafı, deniz tabanında kusursuz bir kamuflaj sağlayan çikolata kahverengisi tonlarında olup, üzerinde türe özgü karakteristik mavimsi lekeler barındırır; kuma temas eden kör tarafı ise tamamen beyazdır. Gözlü taraftaki göğüs (pektoral) yüzgeci belirgin bir üçgen şeklindedir ve bu yüzgecin üzerinde, yüzgecin ucuna kadar ulaşmayan siyah bir leke bulunur. Ayrıca üzerindeki pullar diğer dil balıklarına göre vücuda çok daha zayıf tutunur ve ağa takıldığında veya elle dokunulduğunda kolayca dökülen bir yapı sergiler.

Ekoloji ve Ekosistem Dinamikleri

Besin ağında ağırlıklı olarak etçil bir dip avcısı stratejisi izleyen kama dil balığı, diyetinin çok büyük bir kısmını deniz tabanındaki kuma veya çamura gizlenmiş küçük kabuklular, çok kıllı deniz solucanları (poliketler) ve küçük çift kabuklu yumuşakçalardan oluşturur. Kesinlikle gececil (nokturnal) bir avcıdır; gündüz saatlerinde avcılardan korunmak için vücudunu dalgalı hareketlerle tamamen kumun içine gömerek sadece iki gözünü dışarıda bırakır ve tamamen hareketsiz bir dinlenme evresine geçer, ancak karanlık çöktüğünde son derece aktif bir şekilde kumun üzerinde süzülerek avlanır. Üreme ekolojisi coğrafi bölgelere göre değişiklik gösterse de, genellikle sonbaharın sonlarında başlayıp yaz başlarına kadar uzanan çok uzun bir yumurtlama dönemine sahiptir; dişilerin serbest olarak su sütununa bıraktığı pelajik (yüzen) ve yapışkan olmayan yumurtalar, okyanus akıntılarıyla taşınarak türün geniş alanlara yayılmasını sağlar.